| تبليغات | X |
بيش از ده روز از هجوم مأموران امنيتی سنندج به منزل روناك صفازاده از فعالان حقوق زنان و عضو «كمپين يك ميليون امضاء برای تغيير قوانين تبعيضآميز» در اين شهر و دستگيری وی میگذرد. اين در حالیست كه نه تنها تا كنون هيچگونه اطلاعی از محل بازداشت روناك در اختيار خانوادهاش قرار داده نشده بلكه مادر ايشان در مراجعه به نهادهای قضايی جهت آگاهی از وضعيت فرزند خود با انواع توهينها از سوی مسئولان مربوطه مواجه گشته و حتی در مواردی نيز مورد تمسخر قرار گرفته است.
ما امضاءكنندگان اين بيانيه ضمن تائيد خواستههای حقخواهانه و فعاليتهای مسالمتجويانهی روناك صفازاده و ديگر فعالان كمپين يك ميليون امضاء كه چیزی جز درخواست برای تغيير قوانين تبعيضآميز و جمعآوری امضاء جهت رسيدن به اين هدف نیست و با آگاهی از تبعیض مضاعفی كه قانون بر زنان کُرد روا میدارد، بازداشت غیرقانونی روناك صفازاده و برخورد غيرانسانی با مادر ايشان را محكوم نموده و خواستار روشن شدن وضعيت كنونی وی و آزادی سريع و بدون قيد و شرط او هستيم.
چند هفته پیش بود که به بهانه حضور در یک همایش ،زهره را دیدم .مثل همیشه صحبت هایمان بوی کمپین را می داد .از زهره در خصوص آمار یکساله امضاهای کمپین که همیشه برایم خیلی مهم بود ٬پرسیدم و وقتی با جواب زهره مواجه شدم حسابی جا خوردم.از اینکه زهره مثل من میزان ارقام برایش چندان مهم نبودو همچنان به کار خودش ادامه می داد برایم تعجب آور بود .به همین خاطر به روی خودم نیاوردم.
تا چند روز فکرم مشغول و درگیر بود و به دنبال دلیلی برای توجیه ادامه دادن این راه می گشتم تا خودم را آرام کنم.
در همین گیرو دار بودم که ناگهان صدای زنگ تلفن رشته افکارم راپاره کرد.پشت خط یکی از دوستانم بود که چند روز پیش در خصوص کمپین با او بحث و جدل مفصلی کرده بودم اما علی رغم تلاشهایم برای متقاعد کردن او به قبول کمپین و امضا نمودن
٬او ناامید تر از آن بود که فکرش را می کردم .یادم می آید که می گفت :با این کارها نمی توان چیزی را عوض کرد و به آینده زنان امید داشت .مشکلات زنان ریشه دار تر از آن است که بتوان حتی با 10 میلیون امضا هم آن را حل نمود .ولی اکنون خود او بود که داوطلبانه یک برگ امضا جمع کرده بود .
از اینکه توانستم تصمیمش را عوض کنم خیلی خوشحال شدم.وقتی دلیل کارش را پرسیدم گفت: تلاش برای گرفتن حق انسانی خود نوعی ارزش محسوب میشود و تلاش نکردن برای آن به معنای پذیرش و رضایت از قوانین و وضع موجود است.
نا خودآگاه به یاد حرف های یکی از معلمان قدیمی ام افتادم که می گفت:تکامل همیشه در جهت افزایش آزادی و عقل صورت می گیردو یکی از وسایل حرکت تکاملی آگاهی طبقاتی است .نباید همیشه انتظار باز خورد تاثیر و بازخورد سریع گفتارهایمان را داشته باشیم .
شاید حرف ها و رفتارهای امروزمان در تصمیم گیری های افراد در آینده تاثیر گذارد و حرف های امروزمان بتواند در حادثه هایی که برای مخاطبان در آینده رخ می دهد نقش داشته و منجر به تصمیم گیری صحیح در آنان شود .
بنابراین تاثیرکمپین بر عقاید افراد میتواند توجیهی برای ادامه تلاشهایمان باشد .وباید در برابر عقاید دیگران صبورباشیم . مثل امروز که اکنون فردی به من امید می داد که دیروز من از ناامیدی او عصبانی شده بودم.
این برگ یکی از با ارزش ترین برگه هایی بود که تاکنون جمع کرده بودم.
امروز پنج شنبه 12/مهر /86کارگاه حقوق شهروندی در رشت برگزار شد . این کارگاه برای اولین باراست که در شهری غیر از تهران برگزار می شود .
در کارگاه فوق که با حضور خانم افروز مغزی ،یکی از وکلای کمپین و 15 نفر از اعضای کمپین رشت برگزار شد ، حقوق افراد هنگام بازداشت ، بازجویی و صدور حکم و .. به بحث و بررسی گذاشته شد .
در پایان کارگاه ،شرکت کنندگان آگاهی های کسب شده در کارگاه رابرای تمام فعالین کمپین بسیار مثبت و ضروری ارزیابی کردند.
چند وقت قبل با خانم مغازه داری برخوردم که بریده ای ازروزنامه که درباره لایحه حمایت ازخانواده توضیح داده بود را روی پیشخوان مغازه اش گذاشته بود و دور نکاتی که به نظرش مهم می آمد را خط کشیده بود واز مشتریان زن خود می خواست آن رابخوانند و خود با تاسف بسیاری ازآن حرف میزد و میگفت" به خانم ها میگم ببینید چه بلایی می خوان سرتون بیاورن."
در مورد این لایحه زیاد صحبت شده و مطلب نوشته شده است. اما هر چقدر در جریان جزئیات بیشتر به قول معروف این لایحه حمایت ازمردان خانواده و یا لایحه تزلزل خانواده قرارمیگیرم تاسفم ازاین عقب گرد بیشتر می شود وهمینطورسوالهای بی جوابم.
در قانون مدنی و جزایی ما بعضی از تشخیص ها به عهده دادگاه گذاشته شده است . مانند تشخیص مصادیق سوءرفتارویا سوءمعاشرت شوهر و اینکه این سوءرفتار تا چه اندازه باید باشد تا ادامه زندگی برای زن غیرممکن شود.ویا میزان اعتیاد شوهر تا چه اندازه باید باشد تا به زندگی خانوادگی او لطمه وارد کند.و بسیاری از موارد دیگر. برای یک قاضی ندادن و یا مضایقه دردادن نفقه ازمصادیق عصروحرج است و قاضی دیگر کتک خوردن زن راهم جزءاین مصادیق نمی داند. تفاوت دراحکام صادر شده برای یک پرونده در شعبه های مختلف دادرسی امروزه امری عادی است.
باتصویب این لایحه حداقل یک مورد دیگر به این موارد اضافه میشود؛ تشخیص داشتن تمکن مرد برای ازدوج دائم مجدد!!(ماده 23)
این ماده از دو قسمت تشکیل شده است1- احراز توانایی مالی مرد2- تعهد اجرای عدالت بین همسران در دادگاه.
تشخیص توانایی مالی مرد به عهده دادگاه گذاشته شده و معیار مشخصی برای تمکن مرد در نظر گرفته نشده و لفظ کلی تمکن راه را برای تفسیرها و توجیه ها باز می گذارد. از طرفی شاید منظور از تمکن ، امکان پرداخت نفقه زن از طرف شوهر باشد.
نفقه در ماده 1107 قانون مدنی به صورت مسکن،البسه،غذا واثاث البیت که به طور متعارف و با وضعیت زن متناسب باشد و... در نظر گرفته شده ، اما میزان و مبلغ نفقه ای که از طرف دادگاه تعیین می شود بسیار کم و ناچیز است و اگر این معیار تمکن باشد؛ تصوردرخواست های متعدد مردان برای ازدواج مجدد سخت نیست.
قسمت دوم این ماده تعهد مرد برای اجرای عدالت بین همسران خود، جای سوال بیشتری دارد.
معنی عدالت چیست؟ تنها ارضاء نیاز های جنسی و مالی زن زیر چتر عدالت مردان واقع می شود و یا عدالت در محبت ، توجه واحساس مسولیت نیز شامل آن میشود؟
آیا برقراری عدالت در این موارد بین زنانی که ظریف ترین!،حساس ترین!، ریز بین ترین!و رقیق القلب ترین ! موجودات هستند امکان پذیر است؟
اصول اجرای عدالت با دادن یک تعهد ممکن است؟و یا اینکه بعد از چند سال مثل مهریه که چه کسی داده و چه کسی گرفته است؛ می شنویم تعهد را همه می دهند، چه کسی اجرا می کند!.با گفتن اینکه مردان باید عدالت را اجرا کنند و به آن متعهد شوند ؛ آنان به انجام آن ملزم میشوند؟پشتوانه های قانونی برای الزام مردان به اجرای عدالت چیست؟(هر چند که عدالت معنوی با زورهیچگونه قانونی قابل اجرا نیست.) آیا تشخیص عدالت با دادگاه است؟ آیا بعد از وقوع عقد ازدواج اگر عدالت رعایت نشود دادگاه به همان راحتی که اجازه ازدواج را صادر کرده ،اجازه طلاق برای زن را نیز صادر می کند؟و یا این زنان نیز باید به خیل زنانی بپیوندند که برای نشان دادن عدم صلاحیت و عدم عدالت شوهرانشان از پله های دادگاه بالا و پایین بروند؟
براستی هدف از ارایه این لایحه به مجلس چه بوده است؟ نگه داشتن کانون مقدس! خانواده ؟ کم کردن آمار طلاق؟ ویا به وجود آوردن مشغولیت ذهنی بیشتربرای زنان که از این پس بیشتر مواظب شوهران خود باشند؟