زنان در دوره گذاربین سنت و مدرنیته در کجا قرار دارند؟

وضعیت پیچیده ای ست که طبیعت دوره گذار است .از بسیاری جهات سنتی عمل می کنیم وازطرفی ازبسیاری ازجهات دیگر آرزوی مدرن زندگی کردن را داریم.

میخواهیم تمام محدودیت های جنسیتی را که دچارشان هستیم را زیر سوال ببریم اما بسیاری از سنت هایی را که مسبب همین محدودیت هاست بی چون و چرا میپذیریم و عمل میکنیم. خواهان آزادی درانتخاب همسرهستیم اما چندان با نفقه دادن مردان مخالف نیستیم و آن را به عنوان حق خود می دانیم.

در دریای طوفانی گذار همه چیز ملغمه ای از دو ساحل امن پشت سر و پیش رو است.دوره سنتی که همه چیز با باید ها و نباید های مشخص،ارزش های کادر بندی شده ومستحکم که به سختی زیر سوال میرفت تا دوره مدرن که همه چیز قابل سوال است،ارزش ها محض نیستند و می توان آن ها را هم به چالش کشید و با معیار های عقل سنجید،قبول یا رد کرد.

مسلما  این دوره گذار مختص زنان نیست. مردان هم در همین دوره گذار قرار دارند. با دستورات اکید سنتی که زنان را هم عقل و هم سطح خود ندانند، با آنها مشورت نکنند وناگویه های خود را با آنها درمیان نگذارند روبه روهستند و ازطرفی دراین روزگار سخت بیشتر ازهر وقتی احتیاج به همدم وهمراه دارند و چه کسی نزدیک تر از همسر.

تفکر سنتی زنان را در خانه و مشغول تر وخشک کردن شوهر و بچه می خواهد اما بار زندگی  مردان را وادار به پذیرفتن کار زن در بیرون ازخانه میکند.ونمونه های زیادی که روزمره میبینیم.

حرف بر سر خوب یا بد بودن سنت یا مدرنیته نیست. این گذار ،روند ناگزیری است که به دلایل مختلفی از جمله گسترش رسانه های عمومی و آشنای افراد با الگو های جدید زندگی در سراسر دنیا در جامعه به وجود می آید. اما حرف بر سر چگونگی طی این دوره است.

نقش قانون در ایجاد شرایط امن برای طی این دوره گذار چیست؟آیا قوانین فعلی در جهت رفع مشکلات این شرایط است؟ و آیا اصلا قانون هم باید این دوره گذار را طی کند؟

 بسیاری از موارد قانونی که مخصوصا ناظر بر زندگی زنان است،سالهاست تغییر زیادی نکرده . از قوانین ازدواج گرفته تا طلاق،ارث ودیه و...همان قوانین سالها پیش است در صورتی که در همین فاصله جامعه تغییرات زیادی کرده است.

در بهترین وضع قانون باید یک قدم از فرهنگ جامعه جلوتر باشد. اما وقتی مشکل شروع میشود که نه تنها یک قدم جلوتر نیست بلکه مانند میخی محکم جامعه مشتاق تغییر و حرکت را به دیوار گذشته می کوبد.